This twist of fate for the butterfly

When we picked the place for this butterfly, no way could we have forseen all that would happen there. And now the real question is of course: what will happen to the butterfly? Will it have her wings cut off? Will they be able to cut around it? I most certainly hope so. And if not, I will simply have to go back to Hong Kong and get it touched up again!
This is what she looked like this morning, against a rather blue backdrop . . .

Toen we de plek kozen voor de vlinder hadden we nooit kunnen voorzien wat er daar allemaal zou gebeuren. En de grootste vraag is nu natuurlijk, wat gaat er met de vlinder gebeuren? Zullen haar vleugels doorgeknipt worden? Of zullen ze er omheen kunnen snijden? Dat hoop ik natuurlijk. En zo niet, dan moet ik maar terug naar Hong Kong om haar weer bij te laten kleuren.
Zo zag ze er vanmorgen uit, met een nogal blauw achtergrondje . . .

An other update

This morning I went to hospital where they took more X rays and I was seen by a orthopeadic surgeon specialised in trauma. And even though initially the photos look good; they took more from a different angle which basically show there is a huge risk I will have a wobbly ankle for the rest of my days if I do not get it fixed properly now.
So as I intend to have many more days, and I don't want to spend them wobbly (apart from the bits that are supposed to wobble of course) I agreed to have surgery.
Tomorrow I will be admitted, the surgery will be on Friday, and hopefully Saturday or Sunday I will be home again. Than an other 6 weeks or so in a cast, and than physio for a while.
Those who truly know me must realise I am extremely annoyed, as I had completely different plans. Lessons in giving over.....

Vanmorgen ben ik naar het ziekenhuis gegaan waar ik een afspraak had met een orthopedische chirurg, gespecialiseerd in trauma en daar hebben ze nog meer röntgenfoto's gemaakt en besproken. Ook al zagen de foto's er in eerste instantie goed uit, ze hebben ze ook uit andere hoeken genomen en het komt er in principe op neer dat als ik het nu niet goed laat vast zetten ik grote kans heb op een wiebelige enkel de rest van mijn dagen.
Omdat ik van plan was nogal wat meer dagen te hebben, en ik ze niet echt wiebelend wil doorbrengen (behalve dat wat hoort te wiebelen natuurlijk) heb ik toegestemd in een operatie.
Morgen word ik opgenomen, vrijdag geopereerd, en dan hopelijk zaterdag of zondag weer naar huis. Dan een week of 6 gips, en daarna een tijdje fysio.
Degenen die mij goed kennen realiseren zich wel dat ik er enorm de pest in heb, omdat ik geheel andere plannen had. Lessen in mij over geven.....

Checking in / Even me melden

As I know people who heartwarmingly care will be coming here to see how I am: I'm home, I'm well and had a reasonably comfortable trip. More later, tired now and I'll probably disappear between the sheets for a while.

Omdat ik weet dat veel mensen met hartverwarmende aandacht dit lezen: ik ben thuis, het is goed gegaan en heb een redelijk comfortabele reis gehad. Later meer, ben nu moe en denk dat ik even tussen de lakens verdwijn.

Home / Thuis

Soon I will be home...

Snel zal ik thuis zijn...


where I will hang out at my own kitchen table...

waar ik aan mijn eigen keukentafel kan hangen...


sleep in my own bed...

in mijn eigen bed zal slapen...


surrounded by my own special things and places!

omringd door mijn eigen speciale dingen en plaatsen!

Ready to go / Klaar om te gaan

Last night was spent at the A&E of Queen Mary Hospital here in Hong Kong again.
Turned out they were not going to give me a completely new cast, just saw this one open. This so any swelling there would not cause trouble.

Gisteravond heb ik weer op de Eerste Hulp van het Queen Mary Ziekenhuis hier in Hong Kong doorgebracht. Het bleek dat ik geen nieuw gips zou krijgen, maar dat deze opengezaagd zou worden. Dit om problemen met opgezette voeten enzo te voorkomen.



I kinda freaked though when I saw they were actually going to use a circular saw for that!

Ik schrok wel toen ik zag dat ze daar een echte cirkelzaag voor gebruikten!



It was hard work to really get the cast to split totally.

Het was een heel karwei op het gips helemaal open te klieven.



Than the other side.

Toen de andere kant nog.



And than a bandage around it all and done.
Must say it feels so much more comfortable already and I am glad it is done. I know my ankles normally swell during long haul flights and I was not looking forward to any trouble with that at all. Now the cast can expand a little, or in case of an emergency I can cut open the underlayers of cotton wool and that sock stuff and than it is off.
They also filled out my 'fit to fly' and 'incapacitated passenger handling advise' forms.
Packing tonight and than I'm ready to go!!!

Toen nog een verband er omheen en daarmee was de klus geklaard.
Moet eerlijk zeggen dat het nu al veel comfortabeler voelt en ik ben blij dat dit gedaan is. Ik weet dat normaal gesproken mijn enkels dik worden tijdens lange vluchten en ik had echt geen zin in problemen daarmee. Nu kan het gips wat uitzetten, of in noodgevallen kan ik de onderlagen van watten en katoenen sok openknippen en dan is het eraf.
Ook zijn er allerlei formulieren en verklaringen ingevuld dat ik in staat ben om te vliegen.
Vanavond nog inpakken en dan ben ik klaar om te gaan!!!

Warm toes / warme tenen

So what do I do all day now that I'm done with all those phonecalls and only supervise care for Baby?? I do what I always do; knit socks. And to those who have always kinda sniggered at my sock knitting hobby I say this: I'll have warm toes!!!

En wat doe ik nu zo de hele dag nu ik klaar ben met al die telefoontjes en alleen nog maar de supervisie heb over de zorg voor Baby?? Wat ik altijd al doe; sokken breien. En voor degenen die altijd een beetje lacherig deden over mijn sokkenbrei hobby: ik heb warme tenen!!!

Latest news / laatste nieuws

I've finally managed to arrange all there is to arrange regarding my trip home. Friday night I will go to hospital where the butterfly will temporaly be released from its cocoon, only to get a new one; this one especially for flying. Also I need to get a 'fit to fly' certificate there.
Sunday night I will fly London and than on to Amsterdam, where I shall arrive Monday morning.
It has taken many phonecalls, many repititions of what my needs are, way too long of listening to unbearable 'on hold' music and the most confusing misunderstandings ever..... but I did it. Wheelchairs and porters and an extra seat so I can keep my leg up. It will be quite an adventure, I'll keep my camera ready ;-)

Het me uiteindelijk gelukt om alles te regelen wat er te regelen valt voor mijn reis naar huis. Vrijdagavond ga ik naar het ziekenhuis waar de vlinder tijdelijk uit haar cocon bevrijd zal worden, alleen maar om weer een nieuwe te krijgen; deze is speciaal om mee te vliegen. En ik heb ook een verklaring nodig dat ik fit genoeg ben om te vliegen.
Zondagavond vlieg ik naar Londen en dan door naar Amsterdam, waar ik maandagochtend aan zal komen.
Het heeft veel telefoontjes gekost, veel herhalingen van wat ik precies nodig heb, veel te lang luisteren naar ondragelijke telefoonwachtmuzak en de meest verwarrende taalmisverstanden ooit....... maar het is me gelukt. Rolstoelen en porters en een extra stoel zodat ik mijn been omhoog kan houden. Het zal best een avontuur worden, ik hou mijn camera bij de hand ;-)

Update

As you can see, I am still alive, and I still find reasons to laugh. More good news is that I truly do not have a lot of pain. It just takes longer to get around and do stuff, I have to ask for a lot of things which this Ms Independence just does not like, and I am spending a lot of time making phonecalls trying to arrange my trip back. Well, most of that is waiting for people to get back to me with answers. This as I need special permission to fly and special arrangements too. The most absurd conversations were of course with insurance people. They came up with this brilliant line that 'it may be a medical risk to fly without those special arrangements, but that does not make it a medical neccesity, and therefor it is not covered'. And what was I thinking planning to stay out of the country over 45 days? Surely I understand that they could not treat that as a normal trip. On top of that, I dared venture out of Europe........... Of course, we did expect insurance people to weasle their way out of having to arrange or heaven forbid pay for it! At first I was tearing my hair out but as the list of strange rules to follow, lists to fill out, people to get permission from and linguistic misunderstandings grows, I can only laugh.
It is my ankle that is broken, not my brain, nor my hands so I just arrange it all myself. As most of all I just want to go home. I honestly feel there is not much I can do for the family here anymore. And even though this flat is just that: flat, and easier to get around in on crutches than all those stairs in my place. My place is bigger, the bathroom is bigger, ohhhhhh how I long to be able to get into a shower! Here is just too small for me. And home is even though I rarely live there just that: home! I'll have my own stuff around me, my mail of course, a huge stash of yarn and I can make all the phonecalls to family and friends without having to worry about the bad reception I have here or who will be listening in.
So get ready everyone in Amsterdam, I'll probably be home somewhere around next weekend!!!

Zoals jullie kunnen zien leef ik nog en heb ik ook nog reden om te lachen. Verder goed nieuws is dat ik echt niet veel pijn heb. Het duurt alleen langer om alles te doen, ik moet een hoop vragen waar deze Mw Onafhankelijk niet van houdt, en het kost een hoop tijd om telefoontjes te plegen om mijn terugreis te regelen. Of eigenlijk, het wachten op mensen die terugbellen met antwoorden. Dit omdat ik speciale toestemming en voorzieningen nodig heb om terug te kunnen vliegen. De meest absurde gesprekken waren natuurlijk met verzekeringsmensen. Die kwamen met de briljante zinsnede dat 'het is dan wel een medisch risico om te vliegen zonder speciale voorzieningen, maar daarmee nog geen medische noodzaak' en valt daarom niet onder de dekking. En waarom was ik trouwens van plan langer dan 45 dagen in het buitenland te blijven? Ik begreep toch zelf ook wel dat dat niet onder een normaal reisje valt?
En dan had ik mijzelf ook nog eens buiten Europa gewaagd......... Natuurlijk verwachte ik dat verzekeringsmensen (zijn t mensen?) zouden proberen onder hun betalingsplicht uit te komen. In eerste instantie was ik kwaad en gefrustreerd, maar hoe langer de lijst werd met rare regels die ik moest naleven, formulieren die moeten worden ingevuld, mensen om toestemming van te krijgen, taalmisverstanden, kan ik alleen nog maar lachen.
Het is mijn enkel die gebroken is, niet mijn hersenen, ook mijn handen niet dus regel ik het gewoon allemaal zelf wel. Ik wil gewoon naar huis. Ik kan hier echt niet veel meer doen voor de mensen hier. En ook al is dit een flat, en dus makkelijker om me te verplaatsen op krukken dan in mijn huis met al die trappen. Mijn huis is ruimer, ohhhhhh ik zou zo graag onder de douche willen! Hier is het gewoon te klein voor mij.
En ook al woon ik zelden thuis, het is toch gewoon lekker thuis! Daar heb ik mijn eigen spulletjes om me heen, mijn post natuurlijk, genoeg breiwol om maanden zoet mee te zijn en kan ik bellen met familie en vrienden zonder steeds de verbinding te verliezen vanwege de slechte dekking hier in huis of te bedenken wie er allemaal meeluisteren.
Dus wees er klaar voor Amsterdam, waarschijnlijk kom ik rondom het volgende weekend thuis!!!

An unplanned trip / Een niet gepland uitje

I cannot believe it, I just cannot believe it!!!
Last night I fell, and hurt my ankle when I did. Sprained I thought, so I did all I was supposed to do; cool it with ice, bandage it, rest it and keep it up high. And while in the morning I had trouble moving, later in the day I had developed a rather funny wobblehobble to get around. Crutches seemed useful. So we contacted a friend of the family who is a doctor at the A & E of the local hospital and I was told to come by and would be seen to fast etc just to have it checked and get some crutches.

Ik kan het niet geloven, ik kan het gewoon niet geloven!!!
Vanacht ben ik gevallen, en heb daarbij mijn enkel bezeerd. Verstuikt dacht ik, dus deed ik wat ik hoorde te doen; koelen met ijs, zwachtelen, rusten en omhoog houden. In de ochtend had ik nog moeite met bewegen, maar later op de dag had ik een grappig soort rondhobbelen ontwikkeld zodat ik me kon redden in huis. Krukken leken wel handig. Dus contact opgenomen met een vriend van de familie die arts is op de eerste hulp van t plaatselijke ziekenhuis, hij zei me langs te komen en ik zou snel behandeld worden gewoon om even te kijken en dan zou ik krukken krijgen.



So of to the local hospital I went. For just a quick check and picking up some crutches. Or so I thought. No such thing as a quick check over there. They did a very thourough job. Even before I had my foot seen too, they had taken my bloodpresure, temperature, took blood and even put me on a heartcheckthingy. I tried to tell them I only had a sore ankle but they 'wanted to be sure'. Seen the friend of the befriended doctor, who wanted an X-Ray. All, still 'just to be sure'.
Well I guess I need to be grateful for all that as when I got called in for the result there was a wheelchair waiting for me, and there was no more of my wobblehobbling around.......... and than the doc told me that indeed I had a fracture. I could not believe it but he showed me on the photos.

Dus ging ik naar t plaatselijke ziekenhuis. Voor een snelle check up en even de krukken ophalen. Dacht ik. Maar een snelle check bestaat daar niet. Ze gingen grondig te werk. Voordat er maar naar mijn voet werd gekeken, hadden ze mijn bloeddruk opgemeten, temperatuur, bloed afgenomen, en zelfs aan zo'n hartcheck apparaat gelegen. Ik probeerde nog te zeggen dat ik alleen voor mijn zere enkel kwam maar zij 'wilden het zeker weten'. Toen kwam ik bij de vriend van de bevriende dokter, die een röntgenfoto wilde. Allemaal 'voor de zekerheid'.
Denk dat ik dankbaar moet zijn voor al die zekerheid want toen ik binnen geroepen werd voor de uitslag stond er een rolstoel op me te wachten, en mocht ik niet meer rondhobbelen............ en toen vertelde de dokter mij dat ik inderdaad een fractuur heb. Ik kon het niet geloven, maar hij liet me de foto's zien.



So an other guy expertly put a cast on my lower right leg and I now look like this:

Dus legde een andere man heel vakkundig een gipsverband om mijn rechter onderbeen en nu zie ik er zo uit:



So, I will probably come home earlier than planned, which was of course later than planned initially......... Not the next couple of days though as mother wants me to stay around for a little while as I cannot walk really but hey, my brain still works and she wants to pick it. So we'll think and talk about it and I'll keep you all posted!
And......... for when I am home again, I guess I need a live in nurse, any volunteers???

Dus, ik zal waarschijnlijk eerder thuiskomen dan gepland, wat natuurlijk later was dan gepland..... Maar niet de komende paar dagen want de moeder wil dat ik nog een tijdje blijf, want ik kan dan wel niet lopen, maar mijn hersenen werken nog prima en zij wil nog gebruik maken van mijn kennis. Dus de komende dagen denken en praten wij daar nog over en ik hou jullie op de hoogte!
Enne......... voor als ik weer thuis ben, ik denk dat ik dan een inwonende verpleegster nodig heb, vrijwilligers???

The Peak

No, Hong Kong is not falling over. This is a photo taken while riding the Peak Tram, one of the major tourist attractions here. The Peak is the highest point on the island, and 'back in the old days' the Peak tram was the only way of transport to get there. It is a very steep ride I tell you!
Who needs rollercoasters when they are in Hong Kong, riding this tram, and the top deck of a bus to Stanley is all you need!

Nee, Hong Kong valt niet om. Deze foto is genomen tijdens een ritje in de Peak tram, een van de belangrijkste toeristische attracties hier. De Peak is het hoogste punt op het eiland, en 'vroeger' was de Peak tram de enige manier om daar naar toe te gaan. Het is een erg stijle rit zal ik je vertellen!
Achtbanen heb je hier niet nodig in Hong Kong, een ritje met deze tram, en in de bovenste etage van de bus naar Stanley is alles wat je nodig hebt!



You can see how this highest point must have given great views. And probably still does on a clear day. When I was there it was regretfully rather smoggy.

Je kan je voorstellen dat je op dit hoogste punt een schitterend uitzicht had. En waarschijnlijk nog steeds op een heldere dag. Jammergenoeg was het nogal smoggy toen ik er was.

Hello Kitty

Most Chinese women seem to like 'cute'. They wear clothes with Mickey Mouse on them, teddy bears or heaven forbid; Hello Kitty. You cannot go into any shop and not find the Hello Kitty version of something. We are not just talking stationary anymore, or clothes, but this goes as far as household appliances. There is even a toaster that will burn a Hello Kitty into your toast. What a way to start the day........
I have even seen cars totally pimped Hello Kitty style. Looking even more hilarious when driven by a guy...... Now my daughter liked Hello Kitty when she was like 5 years old. She grew out of it again. But what is up with all these women here???
Now Baby's mother may be Chinese, she does not like Hello Kitty. So one of the things we share is that we like to make jokes about all the Hello Kitty's we run into. And I tell you, we see a lot of them here!!!
Last night she went out shopping for Chinese New Years gifts. And she brought back a gift for me too. Yep, you got it, these wonderful Hello Kitty slippers!!! I had to really laugh, as they are so over the top they are funny again. And I have to admit warm (we are having a bit of a cold spell here) and comfy.
So punishment for Baby's mum is she will have to look at them while I wear them around the house the next couple of weeks. As that is what I intend to do.
Unless Benny the 7 month old puppy (part Rottweiler thus named after the Pope) gets his teeth into them. He already ate my flip flops, mopped the floor with a pair of my socks and tried to have a go at my Dansko's.

De meeste Chinese vrouwen lijken erg van 'schattig' te houden. Ze dragen kleding met Mickey Mouse, teddyberen of nog erger: Hello Kitty opdruk. Je kan hier geen winkel binnengaan en niet van alles ook een Hello Kitty uitvoering vinden. En we hebben het niet alleen over schrijfwaren, of kleding, maar zelfs huishoudelijke apparaten. Zo is er een broodrooster die een Hello Kitty in je toast brandt. Wat een manier om de dag te beginnen.........
Ik heb zelfs auto's gezien, helemaal gepimpt in Hello Kitty stijl. Wat helemaal belachelijk is als er een man achter het stuur zit. Nou was mijn dochter gek op Hello Kitty toen zij een jaar of 5 was. En ze is er weer overheen gegroeid. Maar wat is er aan de hand met al die vrouwen hier???
Nu mag de moeder van Baby dan wel Chinees zijn. Zij houdt niet van Hello Kitty. Dus een van de dingen die wij delen is dat wij grapjes maken over alle Hello Kitty onzin die wij hier tegenkomen. En dat is veel!
Gisteravond ging ze winkelen om Chinees Nieuwjaarskado's te kopen. En ze bracht ook een kadootje voor mij mee. Ja, je raadt het al, deze geweldige Hello Kitty pantoffels. Ik moest er erg om lachen want ze zijn zo erg dat ze weer leuk zijn. En ik moet bekennen warm (er passeert hier een koufrontje) en ze zitten lekker. Dus de straf voor Baby's moeder is dat zij er voorlopig tegenaan mag kijken. Omdat ik van plan ben om ze te dragen hier in huis de komende weken.
Tenzij Benny, de 7 maanden oude puppy (gedeeltelijk Rottweiler dus vernoemd naar de Paus), zijn tanden erin zet. Hij heeft mijn teenslippers al opgegeten, de vloer gedweild met mijn sokken, en geprobeerd mijn Dansko's te pakken te krijgen.



On a different note, Baby's mum also thought the slippers were 'a balancing feature' to show off my butterfly. Hmm, not sure what that means, but this photo does show that it dried up nicely!

Even iets anders, Baby's moeder vond ook dat de pantoffels een 'balanserende toevoeging' hebben op het laten uitkomen van mijn vlinder. Hmm, niet zeker wat dat nu weer betekent, maar deze foto laat wel zien dat hij mooi opgedroogd is!

The winner / de winnaar

Baby weighed in at 4970 gramms. Making dad the winner being only 50 gramms off. So he baked us all a cake. And no, that is nót a chocolate cake. It is a chocolate red wine cake. Never managed to get a photo when it was still whole. It was cut before the icing set!

Baby woog 4970 gram. Dus papa zat er slechts 50 gram naast en heeft dus gewonnen. Daarom bakte hij een taart voor ons. En nee, dat is géén chocolade taart. Het is een chocolade rode wijn taart. Het is me niet gelukt er een foto van te maken toen hij nog heel was. Hij was al aangesneden voor dat het suikerlaagje hard was!

The old villa / De oude villa

Earlier this month two friends from Amsterdam were over here and we met up on my day off to go play tourist. One of the places we visited that day was this old villa on the New Territories.

Begin deze maand waren twee vriendinnen uit Amsterdam hier en toen zijn we samen toerist gaan spelen op mijn vrije dag. Een van de plaatsen die wij bezochten was deze oude villa in de New Territories.



This was the more formal room, with pictures of the family members.
Dit was de formelere kamer, met schilderijen van de gezinsleden.



Window without glass.
Raam zonder glas.



Kitchen.
Keuken.



Toilet.




Some pretty decorative details of the villa.
Enkele mooie decoratieve details van de villa.

Gambling / Gokken

The Chinese love to gamble. So the bet is on. Monday Baby will get his one month check up. And he will be weighed of course!
Below is how much we think he will weigh. And we are talking metric gramms here of course.
Winner gets a chocolate cake. Has to share it with the others though, and we have not quite worked out who will buy or make it. Minor detail though.

Mama: 5200
Papa: 5020
Moni: 4875
Help: 4250

De Chinezen zijn dol op gokken. Dus deze weddenschap staat. Maandag krijgt Baby zijn een maands controle. En dan wordt hij natuurlijk ook gewogen!
Hier boven staat hoeveel wij denken dat hij zal wegen. Alles in grammen natuurlijk.
De winnaar krijgt een chocolade taart. Die hij echter met de anderen moet delen, en we hebben ook nog niet bedacht wie die taart zal kopen of bakken. Klein detail toch??

Big temples and small altars / Grote tempels en kleine altaartjes

Every culture has a religion, with its own rituals and sacred places. This is what I found here.
Elke cultuur heeft een godsdienst, met haar eigen rituelen en heilige plaatsen. Dit is wat ik hier gevonden heb.

Entrance to an old temple.
Ingang van een oude tempel.


Incense burning.
Wierook branden.


A small altar underneath a market stall.
Een klein altaartje onder een marktkraam.


And a tiny little altar along the street.
En een piepklein altaartje langs de straat.

The country side / het platteland

Hong Kong is of course so much bigger than just Hong Kong Island, there are the other islands, and of course Kowloon and the New Territories on the mainland. I am lucky enough to get to spend quite a bit of time there too, as this family have a couple of horses they keep in the stables in the New Territories. Very close to the border with China actually. As in within walking distance. Which I did of course.

Hong Kong is natuurlijk veel groter dan alleen het eiland Hong Kong, er zijn andere eilandjes, en natuurlijk Kowloon en de New Territories op het vasteland. Ik heb geluk dat ik daar best veel tijd doorbreng, omdat dit gezin een paar paarden heeft die zijn in stallen houden in de New Territories. Vlak bij de grens met China om precies te zijn. Op loopafstand zelfs. En dat heb ik natuurlijk een keer gedaan.


The stables. De stallen.


Farmland outside a walled village. Boerenland buiten een ommuurd dorp.


House in a village. Huis in een dorp.



A valley. Een dal.


Cows by the river right on the Chinese border. Koeien bij de rivier op de Chinese grens.

Smog

In the house I live in there is very bad mobile phone reception. As well as little privacy. Or none really I should say. So to make a phone call I go outside, to the parkinglot. As we live quite high up in Hong Kong, we have a great view from there. Making it a double pleasure; getting to talk to family and friends while enjoying the views. You cannot help but notice the smog though....... the air here is badly polluted and today for instance we cannot take the baby out, due to the high air pollution index. So far the authorities are not doing much to try to lower it. Which is a bad thing really. Than again, I should not say too much. I'm the girl who will fly to Texas just for a few days, just to be able to talk to someone in person......

In het huis waar ik woon is de mobiele telefoondekking erg slecht. En ook weinig privacy. Of helemaal geen moet ik eigenlijk zeggen. Dus ga ik naar buiten om te bellen, naar de parkeerplaats. Omdat we vrij hoog wonen in Hong Kong, is het uitzicht vandaar erg mooi. Dat maakt het dubbelleuk; praten met family en vrienden terwijl ik geniet van de uitzichten. Maar je kan niet anders dan zien hoeveel smog er is....... de lucht is hier erg vervuild en bijvoorbeeld op een dag als vandaag kunnen we de baby niet mee naar buiten nemen vanwege de hoge luchtvervuilings index. Tot nu toe doet de overheid hier niet zo veel om te proberen die te verlagen. Wat eigenlijk slecht is. Maar misschien moet ik niet te veel zeggen. Ik ben degene die naar Texas vliegt voor slechts een paar dagen, om even met iemand persoonlijk te kunnen praten......




This is a picture taken on the Starferry, sailing from Kowloon to Hong Kong island. A short distance, yet foggy (smoggy!) pictures.

Deze foto is genomen vanaf de Starferry, varende van Kowloon naar Hong Kong eiland. Een korte afstand, maar met mistige (smoggy) foto's.

Street markets / Markten

There is much to be seen when I walk around here on my days off. One of the things I really enjoy is all the street markets. Just so much to see everywhere.

Er is hier veel te zien als ik aan de wandel ga op mijn vrije dag. Een van de dingen waar ik echt van geniet zijn al de markten. Gewoon zoveel te zien overal.

Cats and dogs / honden en katten

Is it true, Bobby asked me recently, that they eat cats and dogs over there? Well, probably not so much here on Hong Kong island. But over in the New Territories on the mainland chances of finding cat or dog meat on your plat are much bigger. And across the border: definately!
There are many more let's say 'odd' things that I find they eat here.....

Is het waar, vroeg Bobby mij onlangs, dat ze daar honden en katten eten? Waarschijnlijk hier op Hong Kong eiland niet echt. Maar op het vaste land in de New Territories is de kans dat je honde- of kattevlees op je bord vindt veel groter. En over de grens: vast en zeker!
Er zijn veel meer nogal 'rare' dingen die ze hier eten vind ik.....

First impressions / Eerste indrukken

Here are a few photos of things that struck me when I first arrived in Hong Kong.
Hier een paar foto's van dingen die mij opvielen toen ik net aangekomen was in Hong Kong.

Hong Kong is very hilly, and also very urban. To minimize the landslide risk quite a bit of the hillsides are set in concrete. With openings for trees, shrubs and drainage of course.
Hong Kong is erg heuvelachtig en tegelijk heel erg bebouwd. Om het risico op aardverschuivingen zo klein mogelijk te maken zijn grote delen van de heuvels met beton bedekt. Mét openingen voor bomen, struiken en afwatering.
Laundry, everywhere I look I see laundry. It seems everyone hangs their clothes out to dry all the time. They even call it the national flag of Hong Kong.
Wasgoed, overal waar ik kijk zie ik wasgoed. Het lijkt wel of iedereen zijn kleding altijd buiten te drogen heeft hangen. Het wordt zelfs de nationale vlag van Hong Kong genoemd.
Bamboo scaffolding! Even the tallest skyscrapers has bamboo scaffoliding. It is light, durable and very flexible. Today I watched a bunch of guys building it, they just throw the bamboo up to each other and tie it together.
Bamboe steigers! Zelfs de hoogste wolkenkrabbers hebben steigers van bamboe. Het is licht, sterk en buigzaam. Vandaag heb ik gezien hoe een stel mannen de steigers opbouwden; ze gooiden de bamboe naar elkaar omhoog, en bonden het aan elkaar vast.

Last Christmas / Afgelopen Kerst

This is what my right foot and ankle looked like on Christmas morning, before I went to see the lovely Sze.
Zo zagen my rechter voet en enkel eruit op Kerstochtend, vóórdat ik op bezoek ging bij de lieftallige Sze.


Who put on a transfer ...
Die er een plakplaatje op plakte ...



And than she got serious ...
En toen werd het serieus ...





Halfway through ...
Halverwege ...





And this was the main end result.
En dit is het grootste deel van het resultaat.



And than some...
En nog wat...

Right now I am past it itching and slowly it is beginning to flake off, so far it looks good!
Het jeukt nu niet meer en beetje bij beetje beginnen de oude huidschilfers los te laten, het ziet er goed uit tot nu toe!

Welcome!!! Welkom!!!

There are many people I keep in touch with through the internet. There are many times I want to share plans, a story or photos and I end up typing it up several times. Oh all right, I copy and paste a lot too. Posting photos at all the different groups though is a bore. Not to mention a slow process for those who still have internet access through a phone line. Yes, they are still out there and not just in rural Texas!
So welcome family and friends, welcome Zonnebloem and Amnesty girls, Global women friends and fellow anti DP supporters. From now on this will be the main place where I will post photos and tales to tell. Which does not mean you have to stop emailing me or posting or commenting through all the other media of course!

Er zijn veel mensen met wie ik via internet contact hou. Vaak wil ik plannen, een verhaal of foto's delen wat betekent dat ik verschillende keren hetzelfde moet typen. Oké dan, ik knip en plak ook vaak. Maar foto's plaatsen in al deze verschillende groepen is saai. Om het nog maar niet te hebben over hoe langzaam dat gaat voor degenen die nog internet hebben via de telefoon. Ja, die bestaan nog, en niet alleen in landelijk Texas!
Dus welkom familie en vrienden, welkom Zonnebloem en Amnesty dames, Global women friends en anti doodstraf supporters. Vanaf nu zal ik voornamelijk hier de foto's en verhalen plaatsen. Dat betekent natuurlijk niet dat jullie moeten ophouden mij te mailen enzo natuurlijk!!!